Blue Kush

Dzisiaj nadeszła pora na zaprezentowanie popularnej odmiany marihuany pod nazwą Blue Kush. Zapewne większość z was dobrze zna tę roślinę. Trudno nie znać tak znakomitego szczepu, który zachwyca swoim niepowtarzalnym smakiem i aromatem.  Roślina ta jest bardzo łatwa w uprawie, aczkolwiek lubi ciepłe klimaty, więc dla chłodniejszych rejonów zalecana jest uprawa indoor. Przy okazji przypominamy, że polskie prawo zabrania uprawiania konopi indyjskich. Zabrania również wytwarzania marihuany nawet na własny użytek. Nie zezwala też na dystrybucję tego narkotyku, posiadanie go i użytkowanie. Poniższa charakterystyka odmiany Blue Kush ma charakter jedynie poglądowo informacyjny. Zapraszamy do lektury!

Połączenie Blueberry i OG Kush

Z niebanalnego połączenia Blueberry i OG Kush powstała odmiana Blue Kush. „Tata” OG Kush to już legendarna odmiana marihuany z przewagą sativy, która zyskała globalną sławę, chociaż jej dokładne pochodzenie jest nieznane, choć niektórzy wysuwają teorię, że jest to krzyżówka Chemdawg i Hindu Kush. Sama nazwa również ma nie jasne przesłanie, część hodowców uważa, że skrót OG to Original Gangster i określa jego oldschoolowy status, natomiast część twierdzi, że oznacza on Ocean Grown, co ma świadczyć o jego kalifornijskim pochodzeniu. Kwestią bezsporną jest za to moc tego szczepu, która oscyluje w widełkach 20-25 %.  Sama konopia posiada gęsty pokrój z dużymi kwiatami, pośród których czasami można dojrzeć odcienie purpury zwłaszcza w niższych temperaturach. Odmiana swoje działanie koncentruje bardziej na głowie niż na ciele, pierwszym efektem jest uderzenie w głowie, po którym kolory stają się intensywniejsze, po czym nadchodzi rozluźnienie i zmiana nastroju w kierunku euforii. „Mama” to natomiast odmiana Blueberry, czyli również popularna konopia z gatunku indica, która to święciła szczyty swojej sławy w roku 2000, kiedy to podczas Cannabis Cup została nagrodzona tytułem „Najlepsza Indica”. Ta wersja marihuany powstała z połączenia, aż trzech innych gatunków. Afghani, Thai oraz Purple Thai to protoplaści, z których Blueberry została opracowana w latach siedemdziesiątych przez DJ Shorta, który został nazwany pseudonimem „Willy Wonka of Pot”. Cechą charakterystyczną tej odmiany jest wyraźnie wyczuwalny smak świeżych jagód, który odpręża i wprowadza w stan długotrwałej euforii. Wielu użytkowników chwali sobie jej działanie, które redukuje bóle i stres. Konopia ta posiada małe i gęste kwiaty, czego można się spodziewać po indice, a znakiem szczególnym są liście pokryte fioletem i czerwienią. Topy natomiast mogą posiadać tak  dużą ilość żywicy, że bez młynka do kruszenia będzie problem, a podczas rozrywania można wyczuć słodki zapach. Palenie posiada gładki smak indici z wyraźną nutką borówki.

Hybryda o wysokim stężeniu THC

Po takich rodzicach można odziedziczyć same najlepsze geny. Blue Kush to hybryda Blueberry i OG Kush, która posiada wysokie stężenie THC ( ok. 20%) przy niskim CBD, co skutkuje mocnym hajem i przeznaczeniem głównie rozrywkowym i rekreacyjnym. Konopia ta to łatwa w uprawie odmiana, która preferuje ciepłe klimaty, a przy niskich temperaturach pojawiają się geny po matce, czyli piękne fioletowe przebarwienia liści. Duża odporność i krótki czas kwitnienia wynoszący 8-10 tygodni zachęca do uprawy na zewnątrz, choć najlepszym rozwiązaniem byłaby szklarnia. Duże żywiczne topy to również zasługa rodziców, szczep świetnie nadaje się dla początkujących i growerów stosujących systemy hydroponiczne. Szczególnie zalecana jest metoda SOG albo SCROG, o których opowiemy później. Zbierając dojrzałe topy, co ma miejsce w październiku, hodowca może być zadowolony, gdyż w uprawie indoor powinien uzbierać ok 500g z metra kwadratowego, natomiast outdoor to nawet 800g na krzak, do tego plony są wysokiej jakości o wysokiej zawartości THC. Osobom palącym przypadnie do gustu aromat i smak zioła. Wyczuwalne są zapachy cytryny, sosny i owoców leśnych, a w smaku przeważa nuta jagodowa. Konkretny poziom THC to obietnica przyjemnego i porządnego haju, który działa głównie na głowę, jak klasyczna sativa. Motywacja do działania i chęć bycia duszą towarzystwa to główne skutki zażycia, do tego ochota na rozmowy i śmiech sprawiają, że odmiana ta idealnie nadaje się na imprezę, czy na spotkania towarzyskie ze znajomymi. Sama konopia dorasta nawet do 2 metrów na dworze, natomiast w pomieszczeniach średnio osiąga ok. 120 cm, aby osiągać najlepsze wyniki, należy umiejętnie dawkować nawożenie. Roślina lubi niewielkie codzienne podlewanie, dodając małe ilości pożywki.

Techniki uprawy konopi na małych powierzchniach.

Dotarliśmy do miejsca, w którym porozmawiamy o technikach uprawy marihuany. Temat ostatnio coraz modniejszy, zwłaszcza że na popularności zyskują lampy LED. Wielu growerów nieustannie poszukuje sposobów na maksymalizację plonów poprzez zastosowanie różnorodnych technik uprawy. Czy to specjalne pomieszczenia, czy treningi rośli mają na celu uzyskanie topów większych bądź przynajmniej porównywalnych do tych ze zwykłej uprawy, przy zaoszczędzeniu surowców lub czasu. Jest to o tyle istotne, że np. skracając czas potrzebny roślinie do kwitnienia, jesteśmy w stanie cały proces powtórzyć w jednym sezonie wegetacyjnym i tym samym podwoić ilość plonów. Brzmi fajnie, a jak jest w praktyce? Jedną z takich technik jest SOG ( jest to skrót od „Sea of green”, czyli morze zieleni). Sposób ten zakłada maksymalizację wykorzystania małej przestrzeni i zagospodarowanie jej wieloma roślinami. Jest to skuteczna metoda na hodowlę np. w szafach czy nawet szufladach! Sednem techniki SOG jest usytuowanie obok siebie wielu roślin i doprowadzenie ich do kwitnienia, podczas gdy rośliny pozostają małych rozmiarów ok. 20-30cm. Efektem takiego zabiegu jest rozwój mniejszej ilości topów, ale za to o znacznie większych rozmiarach i szybszym tempem dojrzewania. Finalnie dostajemy zbiory z większej ilości małych roślin, które wyglądają, jak morze zieleni. Technika SCROG ( to akronim od „Screen of Green”, czyli ekran zieleni). Metoda ta przypomina SOG, ale tutaj stosuje się tak zwany ekran, czyli siatkę z dużymi oczkami, którą umieszcza się pomiędzy roślinami, a źródłem światła. W momencie osiągnięcia przez konopie wysokości ekranu stosuje się trening polegający na nakierowaniu topów w dziury w siatce, co prowadzi do zuniformizowania wzrostu kwiatów. Technika SOG nakierowana jest na wspieranie dominacji szczytowej, która ma za zadanie wzmocnienie i zwiększenie skupiska kwiatów, natomiast SCROG koncentruje się na przeciwnym podejściu, czyli rezygnacja z dominacji szczytowej na rzecz równomiernego rozwoju skupiska kwiatów na całej konopi. Jaką technikę zastosować predysponuje odmiana, jaką używamy. Te, które mają naturalną tendencję do jednego przewodnika z małą ilością gałęzi bocznych, będą najodpowiedniejsze do SOG. Przeważnie są to konopie z genami indici lub czysta Indica, w momencie osiągnięcia przez taką roślinę ok. 20 cm zmienia się cykl oświetlenia i doprowadza do kwitnienia. SCROG to natomiast domena Sativy, które z morfologii posiadają liczne gałęzie boczne. Co prawda nic nie stoi na przeszkodzie, aby stosować dowolną technikę na swojej konopi, wystarczy odpowiednie podejście i trochę wiedzy i rezultaty mogą być zadowalające. Zachęcamy do eksperymentowania!